21 september 2009
Thema chat: De keerzijde van het leven.

Hoe bekijk je problemen:

Uit de chat blijkt dat de meeste mensen de problemen uit de weg gaan. Dit wil niet zeggen dat het probleem niet meer terug komt. Het kan dus gebeuren dat je het probleem probeert te omzeilen, maar je er uiteindelijk alsnog mee om de slag moet.

Het is moeilijk om over een probleem te praten, maar de vraag is: biedt het perspectieven als je niks doet? Het lijkt op het moment zelf het beste om je kop in het zand te steken (struisvogelpolitiek), maar wat biedt dit op langere termijn. Hieruit kwam naar voren dat een onderwerp of probleem te moeilijk kan zijn. Hierdoor steken we ons kop in het zand en vaak gaat dit automatisch.

Er wordt door veel mensen ervaren dat ze lastig zijn. Vaak is dat wel iets wat ze zelf ervaren. Het is niet altijd door de ander bevestigd dat ze ook daadwerkelijk lastig zijn. Als je vlucht hoef je niet aan het probleem te beginnen en is er niemand die je daarmee “lastig” hoeft te vallen. De reden dat mensen het ervaren alsof ze iemand lastig vallen komt vaak door het verleden. Ze zijn in het verleden te vaak tegen een muur gelopen zowel bij hun omgeving en de hulpverlening.

Is struisvogelpolitiek niet gemakkelijker dan het probleem aanpakken of onderkennen…. Dit ligt aan de ernst van het probleem. Aan het begin is het makkelijker op de lange duur niet. Dat je jezelf uiteindelijk tegen komt waren de meeste het over eens. Op de reactie je komt jezelf uiteindelijk tegen werd een gezegde ingebracht.“Wie dan leeft, wie dan zorgt”. Het is ook de enorme angst wat ons er toe kan brengen om niet met het probleem aan de slag te gaan.

Daarnaast ervaren een aantal mensen de tijd bij de hulpverlening als kort. Eer ze echt durven te zeggen wat er is, is de tijd voorbij. Dit kan ook een reden zijn iets niet vertellen. Zit je vol emotie en ben je blij dat je een start gemaakt heb, wordt je verteld dat je tijd om is. Daar sta je dan buiten met al je emoties. Je moet nog een week wachten voor je weer terecht kunt. Om te voorkomen dat je met heftige emoties buiten staat, kun je ook een duidelijke afspraken maken. De hulpverlener geeft bijv. 10 minuten van te voren aan dat de tijd bijna voorbij is. In die 10 minuten kun je er voor kiezen om het te laten voor wat het is en er een volgende keer mee verder te gaan. Je praat de laatste 10 minuten over iets anders waardoor de heftigheid van emotie kan zakken.
Een aantal hebben de ervaring in zowel hun omgeving als hulpverlening dat mensen het moeilijk vinden om mee om te gaan. Het lijkt erop dat niet alle hulpverleners goed om kunnen gaan met de informatie die ze krijgen. Dit kan gevolgen hebben voor de therapie. De onbegrip of het onbegrepen voelen kan ervoor zorgen dat de hulpverlening ervoor kiest om te stoppen met de therapie. Dit heeft als gevolg dat diegene met de hulpvraag het vertrouwen in de hulpverlening kwijt raakt.

Over de vraag of incest nog steeds een taboe is, waren de mening erg verdeeld. De een had de ervaring dat het nog een taboe was, de ander vond dat er al meer over gesproken werd dan vroeger. Een ander iemand had de ervaring dat ze er zelf niet mee naar buiten kwam. Dat blijkt voor een groot aantal incest slachtoffers nog altijd moeilijk. Ze willen, maar zijn bang voor de reacties van anderen. Dit komt mede door hun eerdere ervaringen en schaamte over het geen ze is overkomen.

Iemand had ook de ervaring dat CPTSS (chronische post traumatische stress stoornis)de reden was van ontslag. Hierdoor wordt het voor die persoon moeilijk om daar in de toekomst eerlijk over te zijn. Al vonden we met zijn allen dat als het je werk niet belemmert het geen informatie hoeft te zijn voor je werkgever. Mocht de cptss een rol spelen in je functioneren dan is het wel iets wat je aan zou moeten geven bij je werkgever. Het blijkt wel dat werkgevers niet altijd flexiebel zijn en je soms bewust iets moet verzwijgen omdat je anders benadeeld wordt. Andere hadden de ervaring dat het open en eerlijk zijn over je incest verleden niet negatief hoeft te zijn. In ieder geval blijkt de persoon met CPTSS door de rechter in het gelijk gesteld te zijn.

Hoe gedraag je je bij conflict situaties:

Daarna kwam naar voren dat een aantal vonden dat als je huilt en je emoties laat zien dat de ander dan sterker is. Er is in hun ogen dan geen eerlijke verhouding.
Samen gevat komt het hier op neer: We willen of kunnen niet huilen. We willen sterk lijken en onze emoties komen vaak niet over. De meeste van ons komen sterker voor dan ze eigenlijk zijn.

Hoe ga je om met weerstand:

Gelukkig is geen enkel mens hetzelfde waardoor ook op dit onderwerp de meningen zijn verdeeld. Een paar reacties waren:


Er werd aangegeven dat als er kritiek gegeven wordt het wel van belang is om aan te geven hoe het de volgende keer anders kan. Kritiek wordt nu vaak negatief gezien omdat mensen het niet juist brengen. We weten dat het niet verstandig is om in de aanval te gaan als onze emoties dwars zitten. Toch reageren een aantal dan vaak niet zoals ze eigenlijk zouden willen. Komt mede omdat ze er zelf heel moeilijk mee om kunnen gaan. De ervaring van iemand was ook dat een ander soms kritiek gaf om zijn eigen straatje schoon te vegen.

Hoe ga je om met veranderingen:

Een citaat van iemand die aanwezig was op de chat:

Ik had geen structuur vroeger. Ik wist niet wat er komen ging, leefde altijd in onzekerheid. Structuur betekend voor mij veiligheid.

Eigenlijk raakte de meeste mensen van slag als er dingen veranderd werden in hun structuur. De onverwachtse veranderingen in hun structuur waren het moeilijkst om mee om te gaan. Hierbij maakte het voor een aantal niet uit of het nu negatieve of positieve veranderingen waren.
Iemand vond dat hem aangeleerd was om structuur te hebben, maar niet geleerd was om met veranderingen om te gaan die plotseling gebeuren.

Een aantal anderen reacties:


Iemand ervoer dat andere structuur verwachten. Dit vond de persoon niet prettig. Als je iets niet wilt dan moet het kunnen. Het feit dat andere dingen verplichten riep weerstand op, diegene vond dat hij geen 10 meer was en zelf kon bepalen. Diegene heeft de ervaring dat er nooit iemand naar hem/haar heeft omgekeken. De mensen vroegen zich ook niet af of hij/zij zich zou redden. Diegene was nu te zelfstandig om dingen te laten gebeuren.
Een citaat van iemand die aanwezig was op de chat:

Het gaat niet om hoe lang, maar om de kwaliteit. Voor kwaliteit is het nooit te laat.

( ) ik vind dat ik geen kwaliteit van leven heb.
< > dat kun je veranderen
( ) wel omgeving mee en geen partner hebben die het niet zit
Zitten om met iemand te praten die het moeilijk heeft.

Het blijkt dat we het prettig vinden om met elkaar te overleggen. Door het bespreken van een probleem kun je elkaar helpen en tips geven. Hierdoor is het idee ontstaan om 1x per maand een casus (probleemstelling) op het forum te plaatsen. Zodat we met elkaar in gesprek kunnen gaan, elkaar kunnen helpen met tips en adviezen of gewoon dat steuntje in de rug.

De chat medewerkers openen 1e van de maand een gekozen probleemstelling. Ze sluiten deze probleemstelling eind van de maand.
Een mooi citaat om af te sluiten:

ALS JE HEEL OUD WORDT KUN JE NOG VELE MOOIE JAREN HEBBEN.
 

COPYRIGHT © 2000 - 2008 Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers