Gevangen in gedachten gekweld door angst de pijn van het besef dat ik jaren niet heb geweten wie ik was Het verleden leeft legt een zwarte doek over mijn gevoel verscheurt het geluk dat ik nu zo en dan zijdelings raak Het mag niet het kan niet ingebrande kreten zij schieten als vuurpijlen omhoog als ik gewoon mezelf ben En weer besef ik dat ik zal moeten vechten tegen heel de wereld waarin ik zelf niet leefde maar alleen bestond Het is verwarrend omdat alles door elkaar loopt en het is beangstigend te voelen dat ik er moeilijk uitkom. Anoniem Janne Dit gedichtje komt uit het boek; DE STRAF OP ZWIJGEN IS LEVENSLANG. ISBN 90-388-7571-1 Uitgever, Nijgh & van Ditmar

COPYRIGHT © 2000 - 2005 Alle rechten voorbehouden Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers  Meldpunt Kinderporno