Mijn lichaam is door mijn vader gebruikt
Zijn lucht die ik nog steeds in mijn neus ruik
Mijn ziel is door zijn woorden bekrast
Niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk verkracht
Starend in mijn spiegelbeeld zie ik een traan
Ik word zo kwaad als ik mezelf zo zie staan
"Kom op, jeanet laat je niet kisten" echt overtuigend
klinkt het niet
Op dit moment is heel mijn lijf overdonderd van verdriet
Controle houden door mezelf pijn te doen
Dan kan ik mijn tranen beheersen, dan denk ik even niet meer aan
toen
Ja, dat is mezelf belazeren net zoals; Hoofdstuk uit, en er niet
meer over praten
En ik maar denken dat ik het op die manier achter me kon laten
Moe gevochten huil ik tranen zonder troost
Gevangen in mijn zelf gemaakte HEL
Raak ik steeds verder heen, dat ik soms de dagen aftel
Verdomme, wat heeft het voor zin
Iedere dag weer vechten tegen de herinnering
Dag en nacht beleef ik het voor de zoveelste keer
Mijn gedachte blijven achter in die tijd, normaal denken lukt soms
niet meer
Ik leef in het verleden met mijn geest
Ik hoor iemand zeggen;"
- De herinneringen zijn van vroeger dat is geweest
- Er zijn dingen gebeurt die nooit hadden mogen gebeuren
- Het is verschrikkelijk maar laat het niet je hele leven
besmeuren"
Rider on the Storm
|