Een arm
Een gesprek
een dag,
Verdriet
het mocht daar, ik wist het niet.
Ik kwam -
masker op.
Ik ging -
masker af.
Ik kwam -
was groot.
Ik ging -
was klein.
Er was daar iemand
die mij snapte
en doorhad hoe ik afknapte.
Behoefte,
angst
een vraag.
Het mocht!
Wat ik zocht.
Een arm
Troost.
Nu is er de angst,
mag ik dat wel vragen
Ik wil niet klagen.
Wat zullen ze wel niet denken
Het is toch raar,
dat er iemand was daar
die mij zijn arm gaf,
Zonder dat er straf voor was.
Het is heel moeilijk te begrijpen
Dat het er was voor mij!!!!!!!!
Ik, die niets is
Ik, die niets mag
Ik, die klein was
Ik, die groot moet zijn
Maar daar mocht ik zijn, klein..
16 februari 2003
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers