Alleen
Weet me geen raad
Masker is mijn kwaad
Waar moet ik nu heen
Mijn lijf lijkt wel een steen
Zit hier te schrijven
En vraag me af of ik wel zal blijven
Vecht voor een beetje rust in mijn leven
Moet mezelf dat toch kunnen geven.
Waarom durf ik niet te zeggen
Zonder te veel uit te leggen
Waar ik behoefte aan heb
Nee hoor, ik hou mijn sneb.
Niemand zal het weten
Hoeveel angst heeft mijn geweten
Het zit allemaal van binnen te knagen
Ik moet het gewoon vragen.
Maar ben zo vreselijk bang
Want ik weet al heel lang
Als ik dingen voor mezelf vraag
Dan is daar de slaag
Voel me zo alleen
Waar moet ik toch heen
Ik weet het echt niet meer
Het doet allemaal zo zeer
Ach het zal allemaal wel slijten
En dan zal ik mezelf wel een hoop verwijten
Want ik had het moeten vragen
En moet nu dus niet klagen
Masker maar weer op
Ho, nee stop!!!!!!!!!!
8 maart 2003
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers