het bos
ik sta hier alleen in een bos
de bomen om mij heen laten me niet los
de bladeren houden mij bezig
ik zie ze bewegen, het maakt me afwezig
ik laat de bladeren mijn gedachten halen
ik laat me door het ritselen wegdwalen
ik voel mijn hart in mijn keel
ik voel mijn verdriet en dat word me te veel
elke traan die valt word een vlinder
zo word mijn verdriet wat minder
een vlinder vliegt voorbij, hij moet gaan
maar mijn angst en verdriet blijft voor
eeuwig bestaanBianca
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers
Meldpunt Kinderporno