Donker
Donker om me heen
Het voelt aan als een steen
Wanneer kan ik me daarin veilig voelen
En niet als maar om en om woelen
Slapen met het licht nog aan
Dat moet toch een keer overgaan
Niet alleen de donkerte van de nacht
Ook de rest heeft me in zijn macht
Wil het leven lichter maken
En niet zo makkelijk van slag af raken.
Waarom die intense pijn
Vindt het niet meer fijn
Hoe kan ik de knop omdraaien
En het licht weer op doen laaien
Kan het toch niet helpen
Dat ik de pijn niet kan stelpen
Wil zo graag normaal zijn
Zonder die hels pijn
Maar weet niet hoe dat moet
Wanneer doe ik het dan goed?
Ben aan het twijfelen geslagen
Kan ik het allemaal nog wel dragen
En toch ga ik maar weer door
Hou mezelf telkens maar weer voor
Ergens gaat het licht voor me branden
Dan pak ik het met beide handen
Maar eerst moet ik verder werken
En de kracht en moed weer aansterken
Ooit komt de dag
Dat ik ook gewoon leven mag
Weet niet wat het is gewoon
Misschien is het wel heel erg schoon
Maar ik ga nog even vechten
En me van het verleden onthechten.
Marlies
8 augustus 2003
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers
Meldpunt Kinderporno