"niet alleen"
de hele dag al
was je daar
vóelde ik je al
maar, was nog niet klaar
ik sloot me toe
zweeg als het graf
"mijn lichaam" dat je omgaf
het maakte me zo moe
na lange tijd
liet je weer merken
"je bent me niet kwijt!"
we moeten nog werken..
pas na lang praten
kreeg ik in de gaten
dat, als ik me veilig voel
je naar buiten durft, raar gevoel
pas toen ik veilig lag
met warme armen om me heen
kwam je uit je graf
was het dat je verscheen
ik voel de spanning in de spieren komen
dan volgen hete tranen, die jij laat stromen
pijn doet het, onderin de buik
verkrampte spieren, geuren die ik ruik
huilen, nog steeds heel stil
schreeuwen, vast in mijn keel, ik hou ze binnen
wat is het toch, dat je me zeggen wil...
gevoel, pas op, ik raak buiten zinnen
mijn hele lichaam doet nu mee
het stormt, hete winden huilen
golven slaan door me heen
! hou me goed vast, laat me schuilen
je stem klinkt heel zacht
"kan ik iets voor je doen?"
je streelt me, houdt me stevig vast
en geeft zacht een zoen
ik wieg een beetje heen en weer
het doet zo'n pijn
't gaat nog steeds te keer
en toch is dit ook fijn
want langzaam wordt het stil
droge snikken, schokken nog na
je vraagt of ik nog wat wil
voor ik naar bed ga
we blijven nog even zo zitten
warme, veilige armen om me heen
ben dankbaar, dat ik daardoor wist
dat "zij" er was, en ik, en niet alleen!
Musje...Mo.
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers