Overspel
En ik wacht op vlagen regen
Gedonder volgt op flitsend blauw
Ik denk niet aan de stille wegen
Die net nog nemen zou
En ik ruik de rust van angst
Die ik anders voel als licht
Maar die angst, die is nu donker
Is nu aan mezelf gericht
En ik hoor de klap van woede
Hierna leven kan niet meer
Dit is het eind, van al het goede
Mijn stille schreeuw, keer op keer
Dolfeintje
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers