Ik heb niet meer de kracht om de pijn nog te dragen.
Ik heb steeds gedacht dat de pijn wel zou vervagen.
Alle dagen probeer ik te overleven,
om al die dingen die mij deden beven.
Het is ondragelijk om ze heden terug te beleven.
Ik zou alles willen geven, zodat ik alles kon vergeten.
Helaas, het heden is nog sterk doordringt door het verleden.
Een verleden waar ik niet naar vroeg, dat heel mijn zelfbeeld aan
diggelen sloeg.
Steeds opnieuw mezelf bewijzen, zodat andere me niet zouden nawijzen.
Steeds die diepe angst om te falen.
Hoe kan ik alles naar behoren halen?
Je hebt geen benul….
Ik voel me een waardeloze nul.
Angelina