14 jaar verliefd
geluksgetal
het kan niet stuk
het mag niet stuk.
Maar ik ben gevangen in mijn verdriet
Wie ben ik,
wie doet mij nu nog pijn.
Waarom ben ik zo gesloten.
Benauwd, angst
ik heb het allemaal
waarom ik weet het niet.
Mijn drie kindsdelen vechten met elkaar,
wie wint
Ik weet het niet.
Pim wil kind zijn spelen met Niels,
Edwin is boos, stil en wantrouwend
Ed heeft verdriet, weet het niet onder woorden te brengen.
Ik zit gevangen in mijn lichaam
het maakt mij onrustig.
Ik wil rust, stilte
de pijn sloopt mij langzaam.
Mijn verdriet zit zo vast dat er niet uit kan,
troost vindt ik bij Elvis zijn muziek.
Stilte op mijn werk,
rust in de natuur
Mijn leven is nu een puinhoop die ik op moet ruimen,
ik wil te snel.
Geef mijn verwerkingsproces geen kans,
ik sluit mij buiten mijn eigen lichaam.
Ik voel niets ik ben leeg,
hard gevoel loos en straal agressie uit.
Ik wil weg, waarheen,
naar een lege ruimte waar niemand is.
Alleen ik, Ed
Ik zit vast, ik kom er niet uit.
Help....
Ik weet niet hoe, maar help me.
Ik vertrouw je,
ik wil verder met leven met Marja.
Met Niels en Jonne,
verder in het huis waar ik woon
met mijn lieve Buren.
Ik ben bang dat ik dat allemaal ga verliezen.
Dat ik weg ga en niet weet waarheen.
Vluchten voor de waarheid.
Wie stopt mij deze keer.
Ik durf geen contact te maken met mijn kindsdeel,
de pijn en verdriet bedreigen mij, zo voelt het.
Het is alsof Edwin waakt,
kom niet aan die kleine.
Maar toch het moet er uit,
ik kan en wil niet meer zo verder,
het sloopt me.
Ik ben mezelf moe.
Een deur sluit de toegang tot mij af,
Dinkie breekt die deur open.
Mijn kracht is op ik wordt dit zo moe,
ik wil op houden met de therapie.
Ik, wie ben Ik.
Ik weet het niet meer.
Ik ben mijzelf kwijt,
help mij mezelf weer vinden.
Ik heb alles wat ik wensen kan,
maar ik kan toch niet gelukkig zijn.
Ik kan nog steeds niet accepteren,
dat ik mag voelen wat ik voel.
Breek mij open.
Als ik weg loop roep mij terug.
Help mij.
Ik wil het zo graag.
Ed
|
Meldpunt Kinderporno