Ergens en nergens
Ik zie het verdriet in je ogen
de angst is er voor de pijn
je voelde je nergens geborgen
je wilde alleen iemand zijn
Dan zit je wezenloos voor je uit te kijken
als of je ergens bent waar je niet wilt zijn
Maar na enige tijd ben je terug in het heden
het leek voor mij een eeuwigheid
Ik zie het in je ogen
de stille kreten om hulp
De vraag naar mededogen
voor je terug kruipt in je schulp
Verdriet sluit je op in je ziel
de geest is vertrapt en vernederd
Daarom zoekt ook de geest altijd bescherming
achter een levenslange opgetrokken muur.
Liesbeth