Een traan
Een traan van verdriet,
en niemand die het ziet.
Ik voel me soms zo rot,
en van binnen ga ik dan kapot.
Hoevaak moet ik daar nog over praten,
soms ga ik hier om mensen haten.
Waarom zijn ze ons vergeten,
ze zouden toch allemaal beter moeten weten.
Soms moet ik huilen dagenlang,
en ben ik ineens heel erg bang.
Maar ik weet, ik ben een sterke meid,
en vecht voor een betere tijd.
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers