Het kind;
He moet je horen;
vier jaar geleden werd ook ik geboren.
Net als jullie kreeg ik oren,
als het goed is om alles mee te horen.
Het vermogen om hier van te genieten werd door het monster
verbruid;
ik ben bijna bang voor ieder geluid.
Een mond kreeg ik ook om me te uiten,
wat ik ook zei hij keerde me binnenste buiten.
Ik zei; "ga weg;houd op" maar het monster ging door,
een groot mens omduwen daar kreeg ik dus armen voor.
Woorden bestaan,maar praten mocht ik niet,
misschien vindt hij het fijn, ik voel pijn en verdriet.
Zo eenzaam tussen mensen met niemand om me heen,
ik sloot me af en samen met mijn lotgenootjes voel ik me erg
alleen.
Ik wist dat het niet klopte toch hoorde het erbij,
ik ben een kind, ik heb ook rechten net als jij of jij of jij.
Angst om het uit te spreken, toch voelde ik die drang.
Ben ik het die fout is?; het maakt me zo bang.
Binnen die angst beet ik als 3-jarige van me af.
Ik kwam voor mezelf op waarom reageren jullie nu zo laf,
De politie, de directrice, het G.G.Z., zelfs het A.M.K. handelen
vanuit hun belang.
Waar sta ik; het kind op welke plaats kom ik ,dit alles maakt me
bang.
Belangen ontstaan vanuit functie of door geld,
hoe kan dat nu nog belangrijk zijn na wat ik heb verteld
Vrijheid
Meldpunt Kinderporno