Praten;
Wat zij zei,
wilden zij zelf horen.
Twijfelden ze aan haar woorden aan mij,
of aan mijn oren.
Ik haar hou-vast
hield haar vast en zei;
"Toe maar lieverd,
vertel het maar aan mama;aan mij".
Zelfs dat was moeilijk,
hoe moeilijk dat bleek.
Ze noemde de naam van een ander,
ik geloofde alles als moeder en leek.
De "deskundigen"weten,
dat wat ik toen nog niet wist.
Het werd genoemd maar niet besproken,
ik raakte verloren in de mist.
"Als"een kind al gaat praten
getuigd dat van heel veel,
het komt stukje bij beetje;
steeds weer een deel.
In 1 adem noemde zij;
een naam,de daad en de plek;
hoezo te veel!?.
Ik vond het niet gek.
Toch hadden zij gelijk;
te veel in 1 keer.
Ook ik kan dat nu zeggen;
nu weet ik meer.
Vrijheid
Meldpunt Kinderporno