Zoveel pijn..... Ik wordt gek, ben helemaal doorgedraaid al het oude zeer,is weer helemaal opgelaaid Ik weet niet meer wat ik moet kan het ook allemaal niet goed. Weer een keer dat ik faal mezelf weer naar beneden haal De pijn groeit me boven het hoofd De werkelijkheid is verdoofd. Bang, ik ben bang voor wat ik denk Het is de rust die ik nu wenk Ik wil geen pijn, het is me teveel meer dan genoeg was mijn deel. Maar ook rust kan ik mezelf niet geven moet het keer op keer weer beleven om te stoppen ben ik zelfs te laf ben nog heel ver van de stilte af. Maar waar kan ik mijn pijn nu laten? Ik heb niemand om mee te praten. Niemand spreekt hier mijn taal zo is mijn eenzaamheid nu eenmaal. Ik moet op zoek naar mijn veilige plek Zonder dat wordt ik echt helemaal gek Mijn plek is aan het water, bij het meer daar is mijn haven, ik ben er weer. Jij bent bij me, al ben je zo ver Jij steunt me, al ben je nu een ster wij tweeën samen aan de waterkant en even is er niets meer aan de hand. Dunja, vrijdag 21 september 2001 Dunja

COPYRIGHT © 2000 - 2008 Alle rechten voorbehouden Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers  Meldpunt Kinderporno