Afscheid van mijn leven
Stuurloos staan we aan wal,
Wachtend op de vloot,
Benieuwd naar waar het ons brengen zal,
Is het er klein, of juist groot?
Omringd door onbekenden, maar ergens ook weer niet,
Een vreemde spanning en tegelijk een serene rust,
Je kunt alleen maar voelen, zien doe je niet,
Zo staan we hier te wachten, aan een onbekende kust.
Het lijkt of het leven geleefd is,
Alles lijkt door energie vormgegeven,
Het is niet dat ik mijn lijf mis,
Deze is zonder ziel achtergebleven.
Zonder lichaam, maar bewust van mijn gevoel,
Sta ik op de vloot te wachten,
Welke mij zal vervoeren naar mijn nieuwe doel,
Het bundelen van al mijn levens en al mijn krachten.
Nu zullen de antwoorden op mijn vragen zich ontluiken,
Ik zal opnieuw kennismaken met mijn diepere wezen,
Ik zal al mijn levenservaringen gebruiken,
Opdat mijn beschadigde ziel geheel kan genezen.
Het is de conclusie van mijn queeste,
Een levenslange zoektocht naar wie ik ben,
Nu realiseer ik mij ten beste,
Ik ben de enige die mijzelf zo goed kent.
Met mededogen kijk ik terug,
En zie dat ik te weinig genoot,
Een mensenleven gaat te vlug,
Het antwoord op “waarom” komt na de dood.
Met een nieuw leven komt een nieuwe kans,
Een wijze les voor een volgend leven,
Genieten brengt alle glans,
Ontvang liefde en blijf het geven.
De vloot is aangemeerd,
Het is tijd om te vertrekken,
Ik dank de hemel voor al dat ik heb geleerd,
En ben klaar voor het beleven van nieuwe plekken.
Afscheid van mijn lichaam en geliefden in mijn leven,
Tot snel, dit afscheid is maar voor even.
Suusje
COPYRIGHT © 2000 - 2008
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers