Scherven van herinnering Als het donker van de nacht Het licht van de dag overschaduwd Blijf je achter met jezelf Blijf je achter met je pijn Hoe kan je iemand vertellen Dat je beschadigd bent Tot in het diepst van je zijn Je vrouw zijn geknakt Gebroken je wezen In de nacht was hij dat beest Dat jouw beroofde van iets kostbaars Maar overdag… Overdag ben je gek En kan het nooit zijn gebeurd Dan is er dat masker ‘met mij gaat alles goed’ je leven gaat gewoon weer verder tot je rugzak open scheurt en alle scherven van je leven voor je liggen op de grond en je onder ogen moet komen wat je zo ver hebt verstopt dan pak je de scherven één voor een voorzichtig vast je bekijkt ze, en je voelt ze gooit ze daarna van je af ‘deze scherven horen niet bij mij ze zijn vast van een ander’ dat maak je jezelf wijs tot je niet meer kunt dan snijd je je in je vinger aan de scherpste scherf en besef je het deed pijn Naomi

COPYRIGHT © 2000 - 2008 Alle rechten voorbehouden Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers  Meldpunt Kinderporno