Harde huid
Ik voel geen woorden
geen verdriet vandaag
geen verschil vandaag
geen daglicht vandaag
waarin mijn pijn kan rusten,
schitteren in jouw ogen.
Neen, vandaag heb ik geen woorden.
Rusten doe ik ,langzaam liggen
in het lachen van jouw adem
die mij streelt en mij begraaft,
die mij verdrinkt in tranenmeren
die mij bespeelt als zachtheid
zoals ik dat alleen kan weten.
Neen,vannacht verroer ik niet.
Doorheen duizend afgewende blikken
stroomt de regen in jouw huid
en jij voelt alleen de tijd
die mij niet wil vergeten
maar zich wentelt en opnieuw
zand in mijn gesperdeogeen strooit.
Misschien sluit ik ze morgen wel.
Joyce
COPYRIGHT © 2000 - 2005
Alle rechten voorbehouden
Stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers