Woensdag 6 juni 2005
Ontucht in Swifterbants gezin
LELYSTAD/SWIFTERBANT - ‘Ik kwam seksueel tekort, ik wilde weer eens een vrouw voelen’, vertelde de 45 - jarige zwakbegaafde W. van der V., nu woonachtig in Lelystad, aan de politie nadat zijn (inmiddels ex - )vrouw aangifte van misbruik van haar kinderen had gedaan. Maar gisteren bij de rechtbank in Lelystad beweerde de verdachte ook dat ‘stemmen’ hem opdracht hadden gegeven.
De man heeft dan ook last van psychotische verschijnselen, is sterk verminderd toerekeningsvatbaar en heeft al enkele opnames in inrichtingen achter de rug. Zelf zegt hij vroeger als kind ook seksueel misbruikt te zijn geweest, reden voor de psychiater om te verklaren dat het dan ook voorspelbaar was dat de man ooit incest met zijn eigen kinderen zou gaan plegen. Ongewenste contacten met andere kinderen lijken er nooit te zijn geweest, maar binnen zijn eigen gezin (woonachtig in Swifterbant) pakte hij wat hij nodig had, zoals een van de rechters het formuleerde.
En dat wordt hem met name door het dochtertje van zeven (nu zestien jaar) hoogst kwalijk genomen. In een emotionele slachtofferverklaring tijdens de zitting vertelde ze dat haar hele leven is verwoest door de incest en dat ze zich altijd eenzaam en verdrietig heeft gevoeld: ‘Ik zit vol met boosheid en pijn. Ik wil nooit meer iets met hem te maken hebben. Hij misbruikte mij om zichzelf beter te voelen.’
Het meisje werd vanaf februari 1996 ongeveer een jaar lang misbruikt door haar vader. In die periode ging de ontucht steeds verder. Ze werd gedwongen haar mond te houden. Ook was ze bang dat haar ouders zouden scheiden als ze haar lijdensweg aan haar moeder zou vertellen. Pas toen de scheiding een feit was, durfde ze er mee naar buiten te komen. Toen volgde ook de zoon. Hij stapte naar de politie met het verhaal dat hij ook ongeveer een jaar lang, tussen juli 1999 en eind 2000, was misbruikt door zijn vader. Elke donderdag was het raak. De jongen (nu bijna achttien) was toen een jaar of twaalf.
Vervolgens kwam de gehandicapte dochter voor de draad met haar verhaal: zij beweert een keer door haar broer te zijn misbruikt en vervolgens meermalen door haar vader. Ze wil echter geen aangifte doen, maar wel de beschuldigingen van haar zus ondersteunen.
En dan is er in maart van dit jaar ook nog de aangifte (door de moeder) van misbruik van weer een andere dochter. Dat meisje verklaart echter dat er niks bijzonders is gebeurd en ook justitie vindt onvoldoende aanwijzingen.
Vader erkent de beschuldigingen van de eerste twee, maar bezweert dat hij zijn andere kinderen nooit een haar heeft gekrenkt. Waarom bent u er mee gestopt?, wilde de rechter weten. ‘Omdat ik op een gegeven moment begreep dat het niet kon’, was zijn reactie. Met in zijn slotwoord de toevoeging dat hij heel veel spijt heeft: ‘Want zulke dingen horen niet’.
Nu heeft hij alleen nog telefonisch contact met zijn kinderen en dat moet volgens de officier van justitie ook maar zo blijven: ‘Het is beter dat hij niet in de verleiding komt met zijn andere kinderen. Ook de leden van het gezin die niet zijn misbruikt, zijn beschadigd door zijn gedrag.’
Copyright: De Senator