Zondag 20 februari 2005 
Enschedeër verkracht veertienjarige stiefdochter meermaals


Bij de politie legt Enschedeër D. een duidelijke verklaring af. Hij bekent de verkrachting van zijn stiefdochter. Voor de drie rechters van de meervoudige kamer spreekt hij andere taal. Hij had uit haar geschreeuw niet begrepen dat ze niet wilde. ‘Ze was bang dat hij mogelijk geen condoom gebruikte’, verklaart zijn advocaat.

Dedy D. (46) is een man met ‘losse handjes’. Hij mishandelde zijn stiefzoontje, maar staat terecht voor verkrachting van zijn veertienjarige stiefdochter. Als een ‘lammetje’ zit hij in de verdachtenbank.

Rechter Inden, voorzitter van de meervoudige kamer, schetst uit de verklaringen van het slachtoffer het beeld van een reeks van zaterdagochtenden. Moeder is telkens aan het werk. Op bed liggen D., de stiefdochter, en de driejarige tweeling van D. en zijn partner. Ze kijken tv.

Het begint ermee dat D. de stiefdochter bij achtereenvolgende gelegenheden betast. Aan de borsten of in het kruis. Nooit beide. Kort na de veertiende verjaardag van het meisje gaat D. verder. Hij pakt haar beide armen beet, ze rukt zich los. Hij zet haar klem, ze gilt, en hij misbruikt haar zonder een woord te zeggen. Zij huilt, het was haar ‘eerste keer’, hij stopt. De tweeling zit aan het voeteind en kijkt tv.

Het tafereel herhaalt zich op meerdere zaterdagochtenden tussen eind september en eind oktober 2004. D., ‘papa’ genoemd door het meisje, geeft haar enkele keren geld. ‘Je hebt goed werk geleverd’, zou hij haar gezegd hebben.

Volgens D. heeft de tweeling niets in de gaten. Zij zouden denken dat het om een stoeipartij ging, vertelt hij de rechters. Om overigens, even later te ontkennen dat zich ooit iets heeft afgespeeld op de zaterdagochtend. Hij ‘herinnert’ zich nog wel een avond. Moeder brengt de tweeling naar bed. En hij vergrijpt zich aan het meisje. Maar of het tot geslachtsgemeenschap kwam, ook daarin vertoont zijn geheugen ‘kuren’. Wellicht heeft hij het meisje ook in haar slaap misbruikt. Bij het wakker worden ontdekt ze witte vlekken.

De zaak komt onder meer aan het rollen via een vriendinnetje. D. bekent, maar vertelt ook dat hij verschrikkelijk boos is dat het slachtoffer naar de politie is gestapt.

Uit verschillende rapporten komt naar voren dat D. volledig toerekeningsvatbaar is. Maar ook dat hij weinig berouw en schuldgevoelens toont. De moeder verklaart dat de impact op het gezin enorm is. Ze gaat ook scheiden.

Aanklager Bordenga eist 15 maanden cel en vijf maanden voorwaardelijk, en eist een behandeling die hem doet inzien dat de schuld bij hem ligt.

Uitspraak dinsdag 1 maart.



Copyright: De Senator