Woensdag 26 juli 2006 
Siefmoeder merkte niet van jarenlange incest


ZWIJNDRECHT - ’’Onbegrijpelijk dat ik niets gemerkt heb,’’ zegt een 41-jarige Zwijndrechtse over de incest ...
...die haar vriend onder haar dak pleegde met zijn dochter. ,,Het moet tijdens mijn werk zijn gebeurd. Had ik het geweten, ik had ’m niet heel gelaten.’’ Morgen doet de Dordtse rechtbank uitspraak.

Ze is sinds 4 april, de dag waarop de jarenlange incest met haar stiefdochter aan het licht kwam, ’een wrak’ geworden.

Na 15 jaar vrij te zijn geweest van epilepsie, moest ze daarvoor vorige week weer worden opgenomen in een kliniek. Dat was kort nadat haar vriend en zijn zoon voor de rechter verschenen omdat ze hun dochter en zusje (nu 11 jaar oud) jarenlang seksueel hebben misbruikt. Onder háár dak - het dak van de stiefmoeder, die in dit verhaal Janine heet (wat niet haar echte naam is).

Janine nam in 2002 de gescheiden vader Eddo (ook niet zíjn echte naam) met zijn zoon en dochter liefdevol op in haar niet al te grote Zwijndrechtse portiekflatje, omdat het drietal nergens terecht kon nadat Eddo’s vorige vriendin het had uitgemaakt. De kinderen waren toen al jaren bij hun vader. De biologische moeder had volgens Janine ’een beetje moeite met de zorg’.

Janine en de nu 42-jarige Eddo waren jeugdgeliefden en de gevoelens van vroeger kwamen terug. De vier werden een ’gezin’.

Maar Eddo bleek twee gezichten te hebben. ,,Hij liegt alles aan elkaar, weet ik nu. Hij vertelde altijd hoe gek hij op zijn kinderen was.’’

De jongen tegen wie ze op haar zestiende zo opkeek, noemt ze nu ’een vieze, grote pedofiel’ die ze het liefst zo lang mogelijk en zo ver mogelijk weg opgesloten wil zien. Morgen zal blijken of de Dordtse rechtbank haar daarin tegemoetkomt.

Janine wil haar verhaal vertellen, omdat ze het onterecht vindt dat het publiek in dit soort situaties meestal de schuld bij de moeder legt, die het niet heeft zien gebeuren. ,,Ik wil andere vrouwen waarschuwen hoe geslepen dit soort mannen is. Als ik het had gemerkt, had ik hem niet heel gelaten en hem meteen aangegeven.’’

De kleine, tengere Janine trilt en kettingrookt en oogt kwetsbaar tijdens het vertellen over de bizarre gebeurtenissen van de afgelopen jaren. Af en toe stokt haar verhaal, verstart haar blik en is ze even een tel afwezig, om dan weer terug te keren. ,,Dat zijn ’absences’, die samenhangen met mijn epilepsie,’’ verduidelijkt ze.

Alles is haar te veel geworden. De buurt wijst haar na als ’de moeder die het niet zag gebeuren’. Ze heeft weliswaar een ander bed gekocht maar lijdt toch aan nachtmerries in de slaapkamer waar haar stiefdochter Emily (niet haar echte naam) van haar vijfde tot haar tiende op alle mogelijke manieren werd misbruikt door vier mannen: achtereenvolgens haar oom, een huisvriend, haar vader en haar nu 19-jarige broer.

Tongzoenen, betasten, orale seks over en weer, pogingen tot binnendringen van het lichaam, het hele spectrum van seksuele handelingen moest het kind zich mogelijk honderden malen laten welgevallen door haar vader en broer, in een enkel geval zelfs door beiden tegelijk. ,,Verbijsterend,’’ noemde de rechtbankpresident deze situatie twee weken geleden, terwijl Eddo zich verweerde met de woorden ,,Ik heb het haar nooit gevraagd, maar ze heeft ook nooit nee gezegd’’.

Janine wil over dat meervoudig misbruik graag wat verduidelijken. ,,De oom, Eddo’s broer, heeft één keer iets met Emily gedaan toen hij in een psychose verkeerde. Niet goed te praten, maar hij was toen buiten zichzelf en heeft het meteen opgebiecht. Hij is daarvoor veroordeeld tot een taakstraf.’’

De volgende die zich wél bewust meermalen vergreep aan Emily was een huisvriend, die daarvoor een jaar celstraf heeft uitgezeten.

Over dát misbruik trok Emily zelf bij Janine aan de bel, maar pas nadat Janine en Eddo de huisvriend buiten de deur hadden gezet omdat die ook op andere gebieden vervelend werd.

,,Kort nadat we hem hadden weggestuurd, dat was voorjaar 2005, was Emily een keer brutaal. Dan had ik de gewoonte haar te laten nadenken over haar gedrag op de trap. Ze zat daar en zei: Ik ben blij dat hij weg is. Ik vroeg: Waarom dan? Emily zei toen: Dat is een geheimpje tussen mij en hem.’’

Op dat moment gingen voor het eerst bij Janine alarmbellen rinkelen.

,,Een 9-jarig meisje dat zegt een geheimpje te hebben met een volwassen man, dat vind ik niet normaal. Na wat doorvragen vertelde ze me in haar eigen woorden dat ze met hem op de computer naar plaatjes had moeten kijken van grote mannen met kinderen. Hij trok zich daarbij af. Hij bleek ook aan haar te hebben gezeten.’’

Janine had op dat moment geen enkel vermoeden dat haar eigen partner Eddo én zijn zoon nog veel verdergaand misbruik pleegden met Emily. Ze belde meteen de politie en Eddo.

,,Die was zo van de kaart, dat hij die vriend op z’n gezicht is gaan slaan. Ik wou dat ik toen had geweten wat hij zelf allemaal met haar uithaalde.’’ Over Emily’s broer denkt Janine dat hij deels door Eddo is meegesleept en zelf ook slachtoffer is.

Janine vermoedt dat de seks met het meisje zich altijd heeft voltrokken als zij werken was, of wanneer ze vrijwilligerswerk deed.

Emily is verstandelijk een beetje achter op leeftijdsgenoten, ze heeft het IQ van een meisje van 6 en zit op een school voor moeilijk lerende kinderen. Ze heeft in april van dit jaar op de buitenschoolse opvang aan een vriendinnetje verteld over het misbruik door haar vader en broer. ,,Niet tegen mij dus,’’ realiseert Janine zich.

,,Ik weet niet hoe ik dat moet verklaren. Het kan zijn dat haar vader dichterbij stond dan ik en ze het moeilijk vond hem te ’verraden’ tegenover mij. Maar ze wilde blijkbaar wel dat het zou uitkomen.’’

Eddo en Janine werden samen bij de opvang uitgenodigd om kennis te nemen van de uitlatingen van Emily, waar ook de politie over werd ingelicht. Ook Eddo toonde zich ’geschokt’.

Een nog grotere schok voor Janine kwam kort daarna, toen zedenrechercheurs haar vertelden dat Eddo zijn wandaden tegenover hen had bekend.

Morgenmiddag spreekt de Dordtse rechtbank zich uit over Eddo en zijn zoon.

Janine probeert haar leven weer een beetje op te bouwen en heeft een urgentieverklaring gekregen voor een ander huis.

Ze wil Eddo nooit meer zien, ook al stuurt hij naar haar zeggen brieven vanuit het huis van bewaring met de vraag of ze toch nog met hem wil trouwen.

De grootste genoegdoening voor Janine zou het zijn als ze de voogdij over Emily zou kunnen krijgen. ,,Ze heeft me gevraagd of ik alsjeblieft haar moeder wil blijven. Ik ga daar heel hard voor vechten.’’

Emily is nu voor een jaar uit huis geplaatst, hoewel Eddo nog het ouderlijk gezag uitoefent: iets waar ook de rechtbank en Eddo zelf zich tijdens de zitting van twee weken geleden over verbaasden.

Het belangrijkste voor Janine is dat het goed gaat met Emily. ,,Ze bloeit op, ziet er goed uit en is lekker vrolijk, ook een beetje brutaal zoals dat hoort op die leeftijd. Dat geeft ook mij rust. God, wat heeft dat kind te verduren gehad.’’





Copyright: Algemeen Dagblad