Straat- en contactverbod

Regelmatig maken slachtoffers gebruik van de mogelijkheid om een straatverbod te eisen. De
verdachte krijgt dan een verbod zich in een bepaald gebied op te houden. Dit gebied kan
bestaan uit bepaalde straten, een park of zelfs een hele gemeente.
Naast of in plaats van het straatverbod kan het slachtoffer ook nog een contactverbod eisen.
Het is de verdachte verboden het slachtoffer aan te spreken of op te bellen (het verbod heeft
ook betrekking op contact via email, schrijven of fax).

Goede reden

Een straat- of contactverbod wordt niet zomaar opgelegd. Er moet een goede reden voor zijn.
Bijvoorbeeld omdat de dader in de buurt vrij rondloopt en het slachtoffer zich door hem of
haar bedreigd voelt. Of omdat de dader niet ophoudt tegen de wil van het slachtoffer contact
te zoeken of het slachtoffer op andere wijze lastigvalt. Getuigen die dit kunnen bevestigen,
zijn belangrijk omdat zij de eis tot een straat- of contactverbod kracht bij kunnen zetten.

Aanvragen van een verbod

Het is op elk moment mogelijk een straatverbod te eisen. Dit kan op twee manieren gebeuren:
via het strafrecht of via het burgerlijk recht.
Wanneer gekozen wordt voor de weg van het strafrecht, verloopt de eis tot een straat- en contactverbod
via de officier van justitie. Hij kan de rechter verzoeken voorwaarden te stellen
aan de verdachte. De rechter kan bepalen dat een gedeelte van de straf niet ten uitvoer
gelegd onder de voorwaarde dat de verdachte gedurende een bepaalde proeftijd niet bij het
slachtoffer in de straat komt, of contact met hem opneemt. Dit heet ‘bijzondere voorwaarde’.
Vragen om een straat- of contactverbod kan ook via het burgerlijk recht. Het slachtoffer moet
dan een kort geding aanspannen. Voordeel is dat zowel de procedure als de zitting vrij snel
verlopen. Een van de nadelen is evenwel dat de kosten hoog kunnen zijn. Voor het voeren van
een kort geding is een advocaat nodig. Meer informatie hierover is te vinden in de brochure
Civiele procedure (op pagina 27 staat hoe u deze en andere brochures over het burgerlijk
recht kunt aanvragen).

Effectiviteit

Een straat- of contactverbod geeft geen garantie dat de veroordeelde zich eraan houdt.
Meestal wordt het verbod gekoppeld aan een dwangsom die bij overtreding opeisbaar is. Als
de veroordeelde zich niet aan het verbod houdt, wordt via de advocaat een deurwaarder ingeschakeld.
Er moeten ten minste twee getuigen zijn die voor de deurwaarder verklaren dat
het verbod is overtreden. Pas daarna kan de deurwaarder overgaan tot het vorderen van de
dwangsom.

Bron: Ministerie van Justitie