April 2002

Didi is een persoon in een mansgedaante die de term incest aan de levende lijve heeft ondervonden.

Een hel van een periode, die bestond uit misbruik, mishandeling, verbale mishandeling, minachting etc. 

Een periode die begonnen is als kleine jongen van 5 jaar. Als eerste wat ik me kan herinneren is dat mijn stiefvader, (mijn echte vader is onbekend) me stomdronken uit bed haalde. 
Toen vroeg hij of ik in mijn bed had geplast. Wat ik toen nog wel deed. Dit was het gevolg van mijn onvrijwillige vertrek uit mijn ouderlijke woning. Toen ik hem positief beantwoorde, moest ik me uitkleden en bij hem over de knie. Ik dacht dat ik een pak slaag zou krijgen. Opeens een hele scherpe steek, iets stak me in mijn achterste, echter kon ik het niet thuis brengen. Nog een steek, nog meer pijn, nog een steek, en nog een, 27x heeft hij mij met iets gestoken. 

Ik mocht weer gaan staan, hij liet de naald zien en glimlachte. Een geluidje maken tijdens zijn uitvoering van zijn genoegdoening was er niet bij. Ik was te bang en wist helemaal niet wat er ging gebeuren. Toen stuurde hij me weer naar boven. Terwijl ik naar boven liep, kwam ik op de trap mijn moeder tegen. Die vroeg me wat er was gebeurt. 

Ik liet mijn onderbroek zakken en liet het mijn moeder zien. Die schrok wel en stierde naar beneden. Wat ze toen hebben besproken weet ik niet. Hier stopt even het filmpje. 

Dit is maar een gedeelte van alles wat ik heb meegemaakt. 

Heel veel tijd heeft het mij gekost om überhaupt dit onderwerp ter sprake brengen. Het heeft mij 20 jaar van mijn leven gekost en nog steeds ben ik er niet. 

Maar we gaan door tot we het hebben gehad. Hoelang het nog mag duren. Dus durf je,je verhaal hier neer te zetten dan doe het gerust. Je zult van mij steeds meer gaan lezen. Voor een ieder die, die de woorden incest in hun verleden kregen gebrandmerkt, is deze groep. En die is en blijft alleen voor ons. Dit is onze groep en blijft van ons.

• Deel 2

Op een dag, vraag nu even niet naar de datum of dag, moest ik mijn stiefvader (sv) weer eens uit de kroeg halen. Mijn moeder vroeg hierom. Toen mijn moeder dit vroeg aan me, begon ik me al geestelijk voor te bereiden op wat komen ging. Ik wist al bij voorbaat, dat als hij dronken was ik hem weer van zijn seksuele frustratie moest afhalen. Maar ik moest en zou hem halen, anders kreeg ik van mijn moeder weer op m’n donder, of kon zonder eten naar bed. 

Dus ik ging weer, ja had een beren honger. Ik had de gehele dag buiten gespeeld, om de druk weg te stoppen en me even veilig te voelen. Dat waren van die dagen die zo heerlijk waren. Even geen dronken vader even geen regels alleen die van mij zelf. Dus slofte ik weer naar de kroeg die op ruim een kwartier lopen van ons verwijderd was. 

Daar zat hij, zo schijnheilig als hij was, als die weer had gedronken. Dit haatte ik enorm. Aan iedereen werd ik voorgesteld als zijnde zijn zoon, en daar zo trots op zijn. Hij wilde natuurlijk nog niet gaan en bestelde toch nog wat te drinken. Uiteindelijk na een hele lange tijd ging hij dan mee naar huis.

Onderweg kwamen wij langs een stuk van het bedrijf, welke toen nog niet, of helemaal niet bezorgt werd door andere mensen. Alleen verderop stond een caravan. Hierin brandde er op die dag een lichtje. Ik dacht misschien als hij het licht ziet branden, hoeft het vandaag niet. Had ik dit maar niet gedacht, op praktisch het zelfde moment trok hij me naar zich toe. Direct met mijn hand vasthoudend, naar zijn kruis. Hierop probeerde ik mijn hand weg te trekken, hij liet los en direct kwam die grote hand naar mijn gezicht en een dreun liet mij zwalken op mijn kleine benen. Ik wist even niet waar ik het zoeken moest en zette het op een brullen. Dreun nog zo’n slag. Nu hield ik mijn mond. 

Nu beval hij zijn penis uit zijn broek te halen. Dit deed ik natuurlijk niet. KNAL weer die knal, nu nog harder. Nu werd hij boos. Nu moest ik echt gaan oppassen anders loopt het echt fout. Ondertussen trok hij zich maar af. Toen moest ik zijn pispaal in mijn mond stoppen. Je begrijpt dat ik hier helemaal geen zin in had. Zachtjes begon ik hem te smeken om hier mee te mogen stoppen. Mooi niet dus, doorgaan en mijn snikken ging over in huilen. Ik had dat lichtje gezien en misschien was dit mijn redding. 

Wie geloofd me, als ze het niet zien?

Hierop was ik gefocusseerd, dat die mensen uit die caravan ons zouden zien. Maar daar was die dreun alweer. Ik moest beter mijn best doen, anders kon hij niet klaarkomen. Nog meer verzet plegen zou betekenen nog meer straf. Dat betekende niet alleen meer slaag nee nog andere bizarre dingen. Veel kreeg ik met een leren riem op mijn donder. Als ik maar iets verkeerd deed dan was die riem er al.

Maar we dwalen af. Dus ik moest hem oraal bevredigen en uit een laatste wanhoopspoging heb ik het echt op een brullen gezet. Nu wel op mijn hoede voor zijn slagen, kon ik hem ternauwernood ontwijken. Maar hij hield me vast. 

Op dat moment ging de caravandeur open en een man vroeg wat er aan de hand was. Terwijl mijn vader antwoordde dat er niets aan de hand was, draaide hij mij zo voor zich dat die beste man niets kon zien. Mijn vader zij tegen die man dat ik was gevallen. Die man ging weer naar binnen. Mijn stiefvader dus woest op me en direct ging het verhaal weer verder, nu met meer geweld en nog dieper in mijn mond stekend, zo diep dat ik moest kokhalzen. En op dat moment die smaak, …..mijn maag keerde zich direct om en begon spontaan te kotsen en natuurlijk over zijn schoenen. Nu was het hek van de dam. Ik kon me heel snel uit te voeten maken, wetend dat ik thuis nog meer op mijn donder zou krijgen. Dat vond ik niet zo erg, gelukkig was het op dit moment weer even over.

• Nu weer naar deel 3

Hallo allemaal en weer welkom tot de normale dag. Kerstdagen zijn met veel droefenis doorgekomen. Het verlies van een klein manneke van 2 jaar heeft me heel veel energie gekost.
Dit was een van de zwaarste kerstdagen die ik heb bewust mogen beleven.

Op mijn dagen wanneer ik rustig ben kan ik me dingen heel scherp herinneren, die af en toe beangstigend worden.
Zo kan ik me herinneren dat mijn vader ons vaak meenam, op een van zijn toertochtjes met de auto.

Dan gingen we naar een pretpark ergens hier in Nederland. Het was niet groot, maar genoeg te doen. Zoveel voor mij dat ik even zorgeloos was voor dat moment. Als het moment dan naderde, om naar huis te gaan, begon ik me ongemakkelijk te voelen. 

Mijn stiefvader was alcoholist en dronk gewoon een pittig biertje. Vaak was ie best wel dronken. Dan was het dus tijd om naar huis te gaan. Zo dronken dat ie was, nam hij plaats achter het stuur. Ik ging achterin zitten. Tijdens het rijden was hij volop aan het praten over ‘’ons geheim’’ en zijn hand ging alweer naar zijn penis toe. Hier zat hij hem al een eind op weg helpen naar zijn stijfheid. 

Daarop riep hij mijn naam, maar ik reageerde natuurlijk niet en deed net of ik sliep. Ik wist wat er ging gebeuren en natuurlijk had ik hier geen trek in. En daar kwam toch een elleboog die mij knoerthard trof, echt hij sloeg echt uit alle macht. En ik als klein jochie van 6 à 7 jaar kon hem in de auto op geen mogelijkheid ontwijken. Ik moest achter hem komen zitten en tussen de voorstoelen door moest ik hem aftrekken, terwijl hij vrolijk doorreed. Als ik dan stopte met hem af te trekken, dan kreeg ik weer een opmerking van….(mijn naam noemend, met klemtoon, van zeer agressieve aard). 

Dus maar weer doorgaan. En als ik het niet naar z’n zin deed dan kreeg ik thuis er wel van langs. Natuurlijk was ik bang, zeker als ik thuis zou komen en mijn moeder zou er ook van af weten, dat ik volgens hem niet gehoorzaam was geweest, dan werd zij ook nog eens boos en kon dan opzeker zonder eten naar bed toe.

Terwijl wij richting huis reden, moest ik hem dus aftrekken en op een moment kwam hij dus klaar. Over mijn hand heen en op zijn broek. Hij gaf me een zakdoek en ik moest zijn broek afvegen, niet mijn handen, nee zijn broek. Dan trok hij de zakdoek uit mijn handen en liet mij zitten. Meneer was weer eens aan zijn climax gekomen. 

Thuis gebeurde dit in het begin niet. Het was altijd onderweg en waar moeders niet bij was. Moeders had niet altijd zin in een ritje met een dronken man. Dat zij haar kind(eren) meegaf aan die dronkelap, heeft ze nooit bij stilgestaan. Waarom vraag het mij niet. Diverse malen heeft hij een aanrijding veroorzaakt en is ook zijn rijbewijs kwijtgeraakt door alcohol. Maar hoe vele malen hij mijn en ons leven op spel had gezet kan alleen onze lieve heer ons vertellen, want ik kan het niet meer.


Voor reacties kun je Didi hier mailen.