Januari 2003

Ik ben Goalie.

Ik ben een meid van 20 jaar en ben ook net als velen seksuele misbruikt door mijn vader in mijn jeugd. Het is niet zo makkelijk om er over te praten, maar dat is voor niemand die dit is overkomen. 

Het is niet echt dat ik me alles goed kan herinneren, want ik heb geprobeerd het te vergeten. Ik weet dat dat niet de juiste oplossing is en daarom ben ik blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kan.

Het begon toen ik 13 jaar was. We hadden thuis al veel problemen, vanwege mijn broer die aan de drugs was en hij was in die tijd behoorlijk agressief en heb ook behoorlijk wat te voorduren gehad. Ik lag op een avond in bed en het was al laat toen ik plotseling iemand mijn kamer binnen hoorde komen. Ik zag mijn vader op me afkomen, maar ik had er nooit bij nagedacht dat mijn vader me seksuele misbruiken zou. Ik dacht dat ie kwam kijken of ik al sliep, want dat deed die wel vaker. 

Maar die avond ging ie bij me op bed zitten en begon met zijn hand over mijn gezicht te wrijven, toen stond ie op en deed de deken af en ging weer zitten en wreef ie over mijn hele lichaam. Ik kreeg tranen in mijn ogen van verdriet en van angst wat ik wist niet wat me overkwam. De dingen die hij die avond nog meer bij me deed vertel ik liever niet, want als ik er nu nog aan denk wordt ik er misselijk bij. 

Het is niet bij 1 keer gebleven en als ik niet deed wat ie wou kreeg ik er van langs en daarom probeerde ik altijd maar mee te werken. Ik heb er nooit over durven praten, vooral niet met mijn moeder. Ook heb ik nog 2 jongere zusjes en die weten ook van niks en dat wil ik liever ook zo houden, want zij zijn nog jong en moeten nog genieten van het leven. Mijn moeder heb ik het ook nooit kunnen vertellen, omdat ik steeds het gevoel had dat zij het ook wel wist maar er niks tegen durfde te doen.

Iedereen bij ons thuis was bang voor mijn vader, omdat ie ook behoorlijk agressief kan wezen. 

Maar sinds kort woon ik niet meer thuis. Woon voorlopig in een hotel ver uit de buurt van mijn ouders. Als ik thuis bleef wist ik dat ik het niet langer zou volhouden. Ik ben al heel wat jaren depressief geweest en begin nu pas mijn leven een beetje te ordenen. Ik merk dat ik nu tot rust kom, maar ik merk dat het nog een behoorlijke poos duurt voordat ik de boel echt heb verwerkt, maar vergeten zal ik het nooit. 

Het zou in heel mijn leven het altijd bij blijven en de ene dag is het wat duidelijker dan de andere. Ook heb ik een hele poos aan BPS (Borderline Persoonlijkheid Stoornissen) geleden. Een ziekte waar je jezelf pijnigt en heb er al heel wat littekens van gekregen, maar ook dat begint nu wat minder te worden. 

In het begin toen al mijn herinneringen weer omhoog kwamen dacht ik alleen maar aan zelfmoord en heb het ook 2 keer geprobeerd en gelukkig is het ook 2 keer mislukt. Dankzij door de steun van mijn vrienden / vriendinnen heb ik deze nachtmerrie een beetje kunnen overleven. En ik hoop ook dat dat bij ieder ander die seksuele misbruikt en mishandeld is lukt. 

Ik ben blij dat ik mijn verhaal hier kwijt kon en mocht je een keer met me willen chatten of mailen, neem dan gerust contact, want ik zou het leuk vinden om meer te chatten met lotgenoten. 

Voor reacties kun je Goalie hier mailen.