Juni 2002

Mijn verleden.

Mijn moeder was zwanger van mij en toen ik geboren was besloten mijn ouders om te gaan trouwen. Mijn moeder was toen 19 jaar en misschien wel te jong geweest om te trouwen en om kinderen te krijgen. Al met al was ik wel gewenst. Mijn ouders gingen verhuizen naar Luxemburg. Daar werd mijn broertje Marc geboren. Ik was toen hij geboren werd 2 jaar oud. Ik kan mij nog weinig herinneren uit die tijd. 

Wat ik nog wel weet is bijvoorbeeld dat we s’morgens aan de eettafel in de keuken zaten om te ontbijten. En dat was naar mijn mening altijd gezellig. Wat ik ook nog weet is dat we in het bos gingen wandelen. Dat mijn vader me leerde fietsen zonder zijwieltjes. Vallen en opstaan en weer opnieuw proberen. Tot ik het zelf kon, trots dat ik was. En de sneeuw dat was zo mooi, een halve meter hoog en onze hond een bouvier was altijd in de sneeuw aan het spelen je zag de hond gewoon niet meer. En wat ik me het beste kan herinneren was dat mijn ouders zaten te praten in de huiskamer.

Ik lag al op bed maar omdat ik ze ruzie hoorde maken, sloop ik naar beneden en ging om het hoekje staan luisteren. Zodoende hoorde ik mijn vader tegen mijn moeder zeggen dat hij wilde scheiden omdat hij niet meer van haar hield en nog meer maar dat kan ik me niet meer herinneren. Wat ik wel weet is hoe ik me voelde…. Ik voelde me zeer verdrietig en dacht ook dat mijn ouders gingen scheiden, door dat ik niet lief was etc etc.

Ik liep met tranen in mijn ogen de huiskamer in. Mijn vader zei toen dat ik naar bed moest gaan en wel nu meteen. Ik voelde me ellendig en heb mezelf in slaap gehuild.

Toen mijn ouders gescheiden waren nam mijn moeder de auto, het bed, de hond, mij en mijn broertje mee terug naar Nederland.
Ik was toen ongeveer 6 jaar. Omdat mijn moeder geen huis had gingen we een poosje in huis bij mijn oma, haar moeder. Mijn oma en mijn moeder hadden nooit al een goede relatie met elkaar. 

Mijn moeder heeft in kindertehuizen gezeten, en volgens mijn moeder was ze in de ogen van haar moeder altijd een leugenaar geweest. Misschien dat mijn moeder daarom niet weet hoe ze kinderen moet laten voelen dat je van ze houd en hoe je ze geborgenheid geeft.

Maar goed mijn oma vond het goed dat we een tijdje bij haar in huis kwamen, maar wel tijdelijk dan. Mijn broertje en ik gingen daar op school, ik ging naar groep 3 en Marc ging naar de 1ste kleuterklas. Zodoende waren we weer terug in Delft. We sliepen met zijn drietjes in het 2-persoonsbed van mijn moeder.
Ik vond het altijd hartstikke leuk bij mijn oma.

Ook al werd ze soms boos als we vervelend waren. Mijn moeder was ondertussen bezig om een huis te zoeken. S’avonds lag mijn moeder op bed en ik liep naar boven toe, en ging bij haar zitten, en vroeg haar wat er aan de hand was.

Ze begon te huilen en trok mij tegen haar aan en zei dat ze mijn vader miste. Ik begon daarom ook te huilen en dacht aan het feit dat ik mijn vader al bijna een half jaar niet meer gezien had. Hij belde niet, stuurde geen kaartje noem het maar op. Mijn moeder wreef nog over mijn haar en dat kalmeerde me enigszins. Mijn moeder vond uiteindelijk een huis. Ik heb toen een jaar bij mijn oma in huis gezeten met mijn moeder en mijn broertje.

Ik vond het wel leuk dat mijn moeder een huis had gekregen, ik kreeg de grootste slaapkamer. Ik weet nog dat ik me met alles bemoeide, en dat mijn moeder daar wel gestoord van werd. 

Er kwam nog een verandering. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend, die moest ik als mijn stiefvader beschouwen en mijn moeder wou zelfs dat ik papa tegen hem ging zeggen. Alleen dat wilde ik niet want HIJ was mijn vader niet.

In het begin kwam hij zo nu en dan eens langs. Want hij was toen nog getrouwd en had 2 volwassen kinderen. Hij scheelde qua leeftijd 15 jaar met mijn moeder, zijn twee zoons heten Alex en Richard. Hoe het precies is gegaan dat hij voorgoed gebleven is weet ik niet meer, maar hij bleef steeds vaker komen en ook vaker slapen.

Dat had wel een paar gevolgen voor hem, want zijn vrouw kwam erachter, en stond dan bij ons te gluren door het keukenraam. 
Ze heeft zelfs een keer ingebroken bij ons, terwijl we thuis waren. Ik lag al op bed en toen deed zij mijn slaapkamerdeur open en weer dicht deed omdat ze de verkeerde deur had.
Toen ze uiteindelijk de slaapkamer gevonden had van mijn moeder, en hun met zijn tweetjes in bed zag brak gelijk de pleuris uit om het zomaar te zeggen, zij schold en vloekten tegen mijn moeder en hem.

Op een gegeven moment liep zij weg en hij ging erachteraan.
Een poosje later zijn ze gescheiden, en is hij voorgoed gebleven naar mijn weten, toen ging voor mij de nachtmerrie beginnen.

Het begon natuurlijk niet gelijk maar het ging allemaal geleidelijk aan. Mijn moeder kriebelde mij altijd op mijn rug want dat vond ik echt lekker dat gefriemel aan mijn haar en op mijn rug. 
Gewoon dood normaal zou je zeggen maar, blijkbaar voor sommige mensen is dat reden om maar verder te gaan.
Het zat namelijk zo: als mijn moeder niet wou kriebelen dan deed mijn stiefvader het, en het was dood normaal dat ik bij mijn ouders in bed lag op zondagochtend. Meestal kriebelde mijn stiefvader dan op mijn rug, maar op een gegeven moment ging steeds met een klein beetje verder van mijn rug naar mijn zij, en dan net langs mijn borsten en ik zag daar nog niets geks in, want ik was nog maar 9 jaar. Maar van lief en lee werd het van mijn rug naar mijn borsten en weer terug.Toen vond ik dat wel vreemd, maar zei er niets van. Ik dacht toen al van dit mag hij toch niet doen.

Maar omdat nou tegen mijn moeder te zeggen, dat zag ik ook niet zitten, ik schaamde me ervoor en was bang dat mijn moeder boos zou worden. Maar daar bleef het niet bij, hij ging steeds vaker over mijn benen wrijven en steeds vaker omhoog naar 
mijn schaamstreek, op een dag kwam hij daaraan en streelde erover en zei dat ik niks tegen mama moest zeggen. Want dan zou hij boos op mij worden heel erg boos.

Ik schrok er heel erg ervan, ik dacht maar dit wil ik niet, en toch liet ik het toe steeds weer die zondag. Alleen bleef het niet bij die zondag….!!! Het gebeurde steeds vaker, als mijn moeder aan het werk was en ik van school thuis kwam, s’avonds als mijn moeder weg was en s’nachts dan kwam hij in mijn slaapkamer, en voelde overal en ik moest zijn penis aanraken want dat vond hij zo lekker.

Hij werkte wel maar niet elke dag, hij werkte dan wel dan niet. Hij deed een soort van seizoenenwerk. Dus was hij eigenlijk wel vaak thuis. Ik zag er steeds vaker tegenop om naar huis toe te gaan, vanuit school. Het gebeurde ook vaker op een dag, tussen de middag als mijn broertje weer vertrokken was naar school en na school en s’avonds. In het weekend, wanneer die gore klootzak maar aan mij wou komen dan moest het ook maar meteen. Hij verzon de ene smoes na de andere smoes tegen mijn moeder. Om maar de kans te krijgen om mij overal te bevoelen. 
Al deze tijd is het zo gebleven tot een jaar of twee verder denk ik, ik weet het niet zeker. Toen begon het met zogezegd even nep seks. Tussen mijn benen door ertegenaan wrijven en zo kwam hij dan. Maar op een dag zei hij:”nu ga je volwassen worden”. Ik begreep dat er iets niet goed zou gaan voor mij dan.Mijn vermoeden werd waarheid.

Dit is de dag dat het misbruik eigenlijk ook echt ging beginnen, niet dat, dat wat ervoor gebeurde goed te praten is. Maar dit is echt het ergste wat ik me kan herinneren. Ik moest op het bed gaan liggen en op mijn rug en hij kwam boven op mij liggen. En hij durfde nog te zeggen dat ik het wel heel lekker zou vinden.

Hij zei dat hij het nu wel tijd vond om bij me naar binnen te gaan. En dat deed hij ook. Ik heb geschreeuwd en geslagen en keihard gehuild. Maar daar moest hij niets van horen, hij duwde me keihard terug in bed en zei dat ik niet zo kinderachtig moest doen. Want hij zou me volwassen maken en daar moest ik blij om zijn. Ik moest mijn mond houden en niet zo gillen als een speenvarken. Want ik deed net of ik vermoord werd.

Maar zo voelde ik me ook, het deed zo ongelooflijk veel pijn. Hij begon nadat hij klaar was te dreigen dat ik mijn mond moest houden tegen iedereen, als ik het ook maar tegen een iemand zou zeggen, dan zou ik nog wel een lesje krijgen. Dan zou hij me dat wel even hard af leren. Ik ging huilend van de pijn zowel lichamelijk als psychisch onder de douche staan. Ik voelde me zo vies, ik heb heel lang onder de douche gestaan, en heb ook nog in bad gezeten. Want voor mijn gevoel werd ik niet schoon.

NOOIT MEER…!!!

Toen ging hij zeker een keer per week bij me naar binnen en ik kon alleen maar huilen en huilen en hopen dat hij snel klaar zou zijn.Het gebeurde steeds vaker en ik kon me niet meer verzetten, hij had me gebroken letterlijk en figuurlijk. Ik lag doodstil als hij bezig was, staarde naar het plafond en deed of ik er niet was. Althans dat probeerde ik me altijd weer voor te stellen.

Alleen de bittere waarheid is dat, ik daar altijd weer bij aanwezig was. En dat ik me niet kon wegtoveren. Het ging steeds vaker gebeuren, het werd van lief en lee elke dag. S’nachts als iedereen in bed lag moest ik naar hem toe komen, of hij kwam naar mij. 
Ik vertelde hem dat ik dit niet wilde, en dan zei hij van dan pleeg ik zelfmoord of vertel alles aan je moeder en dan zal je er wel achter komen hoe ze er over denkt. En nog meer dat soort dingen waardoor ik weer deed wat hij zei.

Wat nog het ergste was is, dat hij beweerde tegen mij dat ik dit zelf ook wilde, en dat alle vaders dit deden. Het werd zo erg dat mijn relatie met mijn moeder verslechterde en steeds slechter werd. Ze werd jaloers op mij, en beweerde zelfs dat ik meer van hem hield als van haar, en dat ik steeds meer met hem optrok.
Alleen wist ze niet dat hij mij daar toe dwong, ik mocht van hem niks meer met mijn moeder doen. Niet meer winkelen, nergens meer mee naar toe. En dat vond mijn moeder heel erg, als ik zei dat ik geen zin had wat met haar te doen. Maar ik deed dat alleen uit angst, angst voor de man die mij dit allemaal aandeed.

Op een dag kwam zijn jongste zoon Alex bij ons in huis, hij kwam net uit de gevangenis en had geen plaats om te slapen, dus kwam hij een poosje bij ons in, tot hij een eigen woning gevonden had.
Dat werd mijn tweede nachtmerrie, hij begon ook toenadering te zoeken als er niemand thuis was. Dus de kleine uurtjes die ik echt voor mezelf alleen had, vulde hij nou op.

Hij zat aan me, ik moest hem aftrekken en hij wou nog veel meer, ik weigerde en hij zei wacht maar… Toen was het zover hij sloeg mijn moeder in elkaar, helemaal bont en blauw was haar gezicht dikke ogen en noem maar op. Ik kwam daar achter toen ik naar school wilde gaan en zag dat mijn moeder nog niet weg was. Dus loop ik haar slaapkamer in en zag haar liggen helemaal in kreukels.

Ik schrok heel erg en vroeg wat er gebeurd was, en ze vertelde dat Alex haar in elkaar had geslagen. Ik zei dat ze aangifte moest doen maar dat deed ze niet. Ik moest maar gewoon naar school gaan zei ze. Toen ik later op de dag uit school thuis kwam stond Alex me daar op te wachten. Hij zei dat nu met hem mee moest komen, dus ik ging maar mee. Hij zei tegen me dat dit mijn schuld was, dat mijn moeder er zo uit zag. Had ik maar moeten luisteren zei hij.

Ik was woedend op hem en schreeuwde, klootzak je hebt mijn moeder in elkaar geslagen. Je bent gestoord maar dat alles hielp niet. Vanaf die dag heb ik hem van mijn af kunnen houden, maar hij ging om zijn zin te krijgen steeds wredere dingen uithalen. Ik deed niet wat hij zei dus strafte hij me op een andere manier. Hij ging mijn vriendinnen stalken en lastigvallen en bleef bij hun huis staan. Hij zocht mij overal en waar ik was. Als hij mij gevonden had dan pakte hij me beet en sloeg me, en moest ik weer met hem mee. Ik ging niet met hem mee.

Overal het maakte hem niet uit midden in de stad, in het winkelcentrum of gewoon op straat. Hij heeft me een zelfs van mijn fiets afgeslagen toen ik naar huis toe ging vanaf een vriendin.
Hij had me op staan wachten, en toen ik weg ging is hij me achter na gekomen en toen ik dat in de gaten kreeg ben ik heel hard gaan fietsen, maar hij haalde me in en sloeg me er van af. En zo kwam ik weer te laat thuis en kreeg straf van mijn moeder dat ik weer te laat was. En dit duurde zo anderhalf jaar lang.

Tot ik op een dag bij de politie melding heb gedaan van zijn zogenaamde spelletjes. De politie heeft contact met hem opgenomen. En s’avonds werd er op gebeld door Alex, ik nam de telefoon op en hij zei ben je gek geworden en wat nog meer en ik heb zo opgehangen. Nadien is het niet meer gebeurd. Waarschijnlijk is de politie behoorlijk streng tegen hem geweest, maar het heeft wel geholpen.

Maar ondertussen ging ook het misbruik door mijn stiefvader nog steeds door. Ik werd ouder en hij werd steeds meer geobsedeerd van mij. Hij wilde steeds vaker op een dag, als hij de kans kreeg. Soms wel 3 keer en dan deed het zo pijn daar beneden dat ik het gevoel had dat ik een week niet kon lopen.
Ik heb met de tijd dat het langer duurde, mezelf leren afsluiten als hij met zijn daad bezig was.Ik leefde wel maar ook weer niet, voelde geen pijn en verdriet, was doodstil. En bewoog niet. Ik zonderde me af van het gebeurde. Maar als hij dan klaar was voelde ik me vies heel erg vies.

Toen in 1998 verbrandde mijn jongste broertje, hij had met vuur gespeeld en zijn pyjama was in brand gevlogen. Dat was om precies te zijn op 5 december 1998. Tragisch een dag om elke keer weer aan herinnert te worden, Sinterklaas. We hebben toen in totaal 2 maanden in Beverwijk brandwondencentrum gezeten.
En al die tijd dat we daar zaten ging het misbruik verder. Hij had meer oog voor mij dan voor zijn jongste zoon die meer op sterven na dood lag .Als hij het maar zou overleven. Maar hij heeft het wel overleefd hoor mijn jongste broertje.

We zaten in het Kiwanishuis dat is een soort opvanghuis voor mensen met verbrandde leden van het gezin. Zodat het gezin in de buurt kan blijven en bij het slachtoffer dag in en dag uit kan zijn. Nu had ik weer een trauma er bij want ik had hem in brand zien staan en alles erbij. De vellen aan zijn lichaampje, helemaal zwart en echt dat wens ik niemand toe, om dat ooit te zien in je leven. Maar dat was een periode dat ik het extra moeilijk had omdat hij gewoon doorging. Ik voelde me toen zo schuldig tegenover mijn moeder. Toen mijn broertje uiteindelijk ontslagen werd uit het ziekenhuis en we weer naar huis mochten ging het misbruik ook gewoon nog steeds door.

We moesten in therapie bij het RIAGG om over de gebeurtenis heen te komen, maar daar zagen ze na veel gesprekken dat er meer aan de hand was, dan alleen maar, waar we eigenlijk daarvoor zaten. Na vele gesprekken wisten ze steeds een beetje meer, en ook dat het tussen mij en mijn moeder niet goed ging en ze wilden natuurlijk weten waarom. Maar ik zei daar niks over, ik voelde me in de hoek gedreven en sprak gewoon niet meer. En op een gegeven moment ben ik niet meer gegaan omdat ik het niet aandurfde om te vertellen wat er werkelijk gaande was.

Zodoende ben ik ermee gestopt. Het ging steeds slechter thuis en ik ging steeds meer op mezelf leven, ging naar mijn werk s' morgens en als ik weer thuis was dan at ik mijn eten op, en ging dan gelijk daarna douchen en naar bed slapen. Of T.V. kijken maar ik was meer boven op mijn kamer dan dat ik beneden was.

En dat tegen het zere been van mijn moeder, ze zei; je moet eens een keer beneden blijven. Je hoeft helemaal niet naar bed en dat sloeg nergens op, dat ik nog vroeger op bed lag als mijn broertje en zusje. Maar ik kon het niet meer opbrengen om samen met hem en mijn moeder in de zelfde kamer door te brengen. Dan sloegen mijn hersens op hol. Dan zag ik mijn moeder, en ik dacht van je moest eens weten wat je vent met me doet, en als ik haar dan aankeek dan voelde ik me schuldig. Maar in feite liep ik gewoon weg voor de waarheid….

Maar er is een eind aan gekomen.Ik werkte als monteur bij een Mercedes garage en daar heb ik mijn vriend leren kennen. We hadden wel eens bedrijfsfeestjes en dan wilde ik er ook heen maar mocht niet van mijn stiefvader. Waarom weet ik niet, mocht alleen dingen samen met hem doen. Dus ging ik bij een vriendin slapen wat ik dan wel mocht één keer in de zoveel tijd. En dan ging ik stiekem naar dat feestje, en zo ging ik het steeds vaker spelen, bij mijn vriendin slapen, en met mijn collega s uit. En als ik thuis kwam moest ik net doen of ik het weekend bij mijn vriendin was geweest. Maar in werkelijkheid was ik wezen stappen met mijn collega's waar ook de persoon bij was waarop ik Verliefd was geworden.

Ik wist niet wat ik er mee aan moest, hoe moest ik daar nou een oplossing voor zoeken. Mijn stiefvader zou kwaad worden dat wist ik zeker. Uiteindelijk toen ik echt met mijn collega verkering kreeg bleef ik bij hem slapen, terwijl ze thuis dachten dat ik bij mijn vriendin was. En mijn vriend wist natuurlijk van niets wat er thuis gaande was en vond het dan ook vreemd als hij mij bij mijn vriendin afzette dat ik keihard zat te huilen. Op een gegeven moment zat ik op zondag bij hem thuis de hele dag te huilen, en lag ik helemaal te shaken in bed en was helemaal klam, ik had dan weer koud en dan weer warm.En als we aan het stoeien waren en hij trok zijn hand op om mijn zogenaamd een tik te geven dan dook ik helemaal in elkaar , bang dat hij me zou slaan. Hij werd helemaal stil toen hij mijn reactie zag, en zakte in elkaar toen hij zeer waarschijnlijk de angst in mijn ogen zag.

Hij vroeg heel voorzichtig of ik nou echt bang was dat hij me zou slaan en ik knikte. Hij zei dat we aan het stoeien waren, maar dat hij me nooit maar dan ook nooit echt zou slaan. Al deze dingen vond hij maar vreemd en hij had het er met een kennis over toen 
hij naar Roemenië ging om vrijwilligers werk te doen. Wat hij niet wist was dat de vrouw van zijn kennis ook seksueel misbruikt was vroeger, en de kennis van hem zei, ze moet maar eens met mijn vrouw praten. En dat is uiteindelijk ook eens gebeurd…

Het was een bewuste zondag … Hetzelfde als de voorgaande huilbuien e.d. Toen heeft mijn vriend mij meegenomen naar zijn kennis. Daar hebben ze mij met zijn vrouw laten praten, en zij zei gelijk van je bent misbruikt hè. En dat was de dag dat mijn leven een ommekeer maakte. Ik ben die avond niet meer naar huis gegaan, zij heeft mijn vriend het verteld (met toestemming van mij) om hem te vertellen wat er met mij gebeurd was al die jaren. Het was alsof er een miljoen kilo last van mijn schouders viel. Toen mijn vriend het hoorde kwam hij huilend en helemaal overstuur naar me toe, pakte me vast en samen hebben we zitten huilen, hij hield me alleen maar vast en zei dat hij nooit meer bij
weg zou gaan.

Na veel toestanden zoals therapie, politiegesprekken en een onderduiking bij zijn broer wonen we nu bijna twee jaar samen. 
We zijn verhuisd naar een andere stad, hebben allebei een andere baan, wel met dezelfde functie, en zijn nu gelukkig samen. Met mijn moeder is het contact niet perfect, maar dat komt ook omdat ze nog steeds samen woont met hem. Waardoor ik hem steeds als ik op een verjaardag daar ben weer zie. Mijn vriend heeft het daar ook moeilijk mee, dat hij naar hem moet kijken.

Maar daar komen we ook nog wel een keer uit met mijn moeder, althans dat hoop ik. Verder ben ik bijna klaar met school, heb mijn rijbewijs, ben sinds kort bedrijfshulpverlener en heb mijn leven nu een beetje op rails gekregen, met de hulp van mijn vriend en zijn familie en kennissenkring. Daar ben ik echt dankbaar voor, vooral omdat ik zo vaak tot god gebeden heb om het misbruik op te laten houden. En dat is het nu.

Mijn eigen leven… Dat wat ik verdient heb na een miserabele jeugd begin ik nu mijn leven opnieuw en ik hoop dat de mensen die dit lezen beseffen dat er altijd een eind aan kan komen en dat zal ook echt komen. En als je hart een beetje opent zal die opening tevoorschijn komen waardoor je uit die incestueuze cirkel kan stappen. Het zal niet makkelijk zijn, maar nooit moeilijker dan de periode die je meemaakt.

Ik wens jullie veel sterkte en hoop dat jullie de kracht kunnen vinden en krijgen om een eigen leven op te bouwen.

Groetjes joyce (Joosie)

Voor reacties kun je Joosie hier mailen.