April 2002Ik heet Nicole, ben 36 jaar, getrouwd en twee honden en wil graag met jullie mijn verhaal delen.
Ik ben vanaf mijn 4 de jaar tot 21ste jaar geestelijk mishandeld door een oma (de moeder van mijn vader), dat is een moeilijke periode geweest, vooral omdat ze me altijd behandelde als een stuk vuil, dat ik niets waard was, dat andere mensen altijd beter waren als mij, ook toen ik mijn diploma haalde van de lhno afstudeerrichting bloemschikken en voor coupeuse, zei ze tegen me dat ik toch geen werk zou krijgen dat ik alleen goed was om voor hoer te spelen.
In 1986 leerde ik mijn toenmalige echtgenoot kennen in een buurtcentrum waar ik als vrijwilligster werkte en hij voor 20 uur vast en 20 uur vrijwillig. We werkten allebei samen met nog een meisje overdag er.Mijn echtgenoot is 11 jaar ouder als ik, en daar had mijn oma ook wat over te mekkeren. ijn ouders en zusjes hebben haar ook vaak genoeg gezegd dat ze een botte boerin was om zoiets te zeggen Ze trok zich er niets van aan, ze bleef maar doorgaan totdat ik haar persoonlijk op haar nummer gezet heb.
In 1992 ben ik voor de eerste maal lichamelijk verkracht door een homofiel, die ook nog ons buurman was, hij wilde het wel eens weten hoe het was om met een vrouw te vrijen, hij had dat nog nooit gedaan zei hij, ik heb na vele wegen en wikken aangifte gedaan tegen hem en hij heeft toen ook een jaar onder toezicht gestaan van de rechtbank en de reclassering, we zijn toen ook verhuisd naar een ander huisvesting.
Nu wonen we weer op een ander adres, omdat ik in 1998 verkracht ben geworden door iemand die ik op dat moment niet kon, wat bleek nu dat hij ons gevolgd is en woont weer bij ons in de buurt en heeft familie bij ons in de straat wonen.Vanaf 1998 tot eind 2001 heeft deze persoon me meerder malen met geweld mishandeld, verminkt, aangerand en verkracht, ik heb telkens aangifte gedaan tegen deze persoon behalve van de laatste verkrachting waar hij me onder bedreiging van een mes me verkrachten en me besneet met het mes op verschillende delen van mijn lichaam. Zelfs ook inwendig, hij duwde zelfs nog zijn geslachtsdeel in mijn mond waardoor ik aan het kokhalzen kwam en bewusteloos raakte. Ben niet zo lang weg geweest maar toch, hem hem nog kunnen bijten er in en is er van geschrokken en is op gehouden en weggegaan.
Loop al een hele tijd bij het RIAGG, ik mag over het gebeurde niet praten omdat ze vinden dat dat niet goed voor me is. Maar op kroppen is ook niet goed, heb al vaak een flinke depressie gehad en momentheel dat ik dit op ben aan het schrijven ben ik ook depressief.
Ook heb ik aan de politie gevraagd om een gesprek met de politie - mij en de dader, ze zeggen dat het niet kan, terwijl ik weet dat dat wel mogelijk is.
Voor reacties kun je Nicole hier mailen.